Wacław Nabiałczyk

Udostępnij w mediach:
  •  
  •  
  •  

Wacław Nabiałczyk urodził się 29 września 1898 roku w Wolborzu, w wielodzietnej rodzinie Ignacego i Michaliny z Kobierczyków v Kobierskich. Kilkoro z jego rodzeństwa zmarło w bardzo młodym wieku (Irena żyła 5 tyg., Jan 17 lat, Eugeniusz 2 lata i 5 mies., Longin Józef 4 mies., Eugeniusz 2 lata i 2 mies., Irena Salomea 2 lata). W 1915 roku Wacław wstąpił do nowo powstałego młodzieżowego towarzystwa Piechur, zalegalizowanego przez władze austriackie jako gimnastyczne. W kwietniu 1917 roku na wolborskim cmentarzu, podczas tajnego zebrania towarzystwa Piechur z komendantem obwodu i komendantem okręgu tajnej Polskiej Organizacji Wojskowej, towarzystwo Piechur przystąpiło do POW, a komendantem wolborskiego POW został Wacław Nabiałczyk „Kruk”. Pod jego komendą w listopadzie 1918 roku peowiacy wzięli udział w kilku akcjach: rozbrojeniu austriackiego posterunku i komendanta posterunku w Wolborzu, rozbrojeniu Austriaków w koszarach w Piotrkowie, rozbrojeniu Niemców na stacji kolejowej w Babach. Nabiałczyk brał też czynny udział w wojnie polsko-bolszewickiej, walczył w 23 Pułku Piechoty im. płk. Leopolda Lisa – Kuli. Zginął 13.06.1920 roku pod Hermanowiczami. Spoczywa z pięcioma innymi żołnierzami w niedawno odnowionej mogile, na placu przy kościele Przemienienia Pańskiego w Hermanowiczach na Białorusi. Napis na krzyżu brzmi „Nabialezyn Wacław Sierżant 1 KMP. 23 P.P. 13.06.1920”. Za swą pełną poświęcenia służbę wojskową i chlubnie spełnionym obowiązkiem wobec Ojczyzny został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Bożena Kaźmierczak

2 komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.